Webdesign Jascha | © Jascha Celie 2010-2011, Den Helder  | Contact

 

JASCHA CELIE

Laatst bijgewerkt:     3-4-2011 20:18:48

Ik heet voluit Jascha Ismaël Celie en zag 17 juli 1987 het levenslicht in een klein huisje in de binnenstad van Den Helder. Hier heb ik welgeteld een jaar gewoond, waarna huize Celie verhuisde naar de wijk Nieuw Den Helder. Vanaf hier werden eerste herinneringen opgeslagen.
Ik groeide op als tweede zoon, een na oudste van uiteindelijk vier jongens waar buiten spelen centraal stond. De bekende wereld was klein, het onbekende nog oneindig. Daar moest nodig verandering in komen. >>>

Jascha Ismaël Celie (Den Helder, 17-07-1987)

>>> Later zijn we in het kinderrijke Tuindorp komen wonen, in een jaren ’30 huis, de leukste jaren van mijn kindertijd. Mijn persoonlijke archieven zijn dan ook het best bewaard gebleven. De buurt kende toen nog twee bakkertjes (waarvan eentje de bakkerij achter ons huis lang lag), een slager en andere buurtwinkeltjes. Belangrijke plekken waren de drie speeltuinen die in de buurt lagen en wat we verder tot speeltuin omtoverden. Aan één van de speeltuinrekken had ik een gebroken arm te danken, waardoor ik zes weken van mijn vakantie en één dag groep zes basisschool met veelkleurig gips rondliep.
De basisschool was de Greydanusschool, een Gereformeerde school, want we zijn ook zo opgevoed. Als ik belangrijke fragmenten in (taalkundig) lijdende voorwerpen moest uitdrukken waren het: Sinterklaas, tanden wisselen, strenge juf nekvel/oorlel, Ik, Mik Loreland (Videoserie van TELEAC die veel te eng was voor een achtjarige en die altijd indruk gemaakt heeft) en expressie. Intussen veroverde ik stukje bij beetje wereld en hoe groter mijn eigen wereld werd, hoe kleiner werd de onbekende buitenwereld.
Een paar jaar later: terug naar de buurt Nieuw Den Helder. Soms té rustig, met grijze buurtbewoners die krijttekeningen van de stoep sopten, want ons ‘werk’ viel blijkbaar al onder vandalisme en vervuiling. Dit was ook het tijdperk van heitje voor karweitjes waar we wellicht een hele gulden kregen voor anderhalf uur onkruid plukken. Ach wij waren er blij mee, de bewoners waren blij, geen probleem dus.
Na de basisschool ging ik naar het Etty Hillesum College en het ZWET, bij deze laatste heb ik voor de vooropleiding Consumptief gekozen. Kok leek mij een mooi beroep. Deze opleiding heb ik door omstandigheden niet voltooid, maar de ervaring en kennis, die heb ik in mijn zak. Na drie jaar magazijnwerk gedaan te hebben, werd de knoop doorgehakt: een opleiding tot Verzorgende IG. Het was als enige jongen in de klas wel even wennen vanuit een magazijnmillieu, maar alles, echt alles went.
Ik heb nu verschillende hobby’s, maar een hobby die er al vroeg in zat was tekenen. Sinds ik mij kan herinneren heb ik van alles getekend, van schoolopdrachten tot natekenen uit boeken van thuis. Later begon ik naar voorbeeld van mijn broer aan het ontwerpen van stripboekjes. Een eigen titel, zelfverzonnen strips en niet  te vergeten: de reclames, waar ik bekende winkels en snackketens toch maar mooi mee heb gematst. Tot zeven delen heb ik gemaakt, dit tot in 2005; Gelukkig allen   
bewaard gebleven. Tekenen is momenteel wat naar de achtergrond verschoven, maar niet verdwenen!
Ik maakte in de brugklas echt kennis met de computer (Ja, echt!). Ging ik nog naar de bibliotheek voor een half uurtje gratis internet. Internet. Ik had geen flauw benul wat dat precies was en hoe ik erop moest komen. Afijn, dat bleek na een half uur, toen ik nog steeds niet op het internet was gekomen en mijn tijd was verstreken. Wie had gedacht dat ik enkele jaren het hele Word en andere programma’s aan het uitpluizen was. Tot sinds enkele jaren ik ook nog eens begon met het ontwerpen van websites. Gewoon alles uitproberen en uiteindelijk in het heden maak ik mijn eigen sites ,zoals deze, en heb ik nog ontwerpen liggen.
Ik zat in het Tuindorptijdperk ook op een kerkkoor, op de dinsdagavond. Ik was nu niet bepaald met zingen bezig, maar dat leek mij wel wat, heel even dan. Tot ik enkele jaren terug bij de band van onze kerk kwam als zanger, bij Muziekgroep Kleur. Ik vond het toch wel erg leuk om te doen. Gelukkig heb ik die stap genomen. Kort daarna ben ik ook bij het IJE koor gekomen als basstem.

In 2007 heb ik een digitale camera gekocht. Ik wilde fotograferen. Fotograferen leek mij een erg mooi vak. Gewoon uitproberen en zien waar het schip strandt. Pas sinds kort ben ik écht met fotograferen bezig als zijnde hobby. Waar je bij tekenen alles zelf kon bedenken, hoefde je hier je mooie moment alleen vast te leggen.
Een andere manier om een situatie vast te leggen was het beschrijven van die situatie. Het schrijven: daar wilde ik mij nu in verdiepen. Dit is niet iets van de laatste tijd, maar dit deed ik altijd al graag. Als taal en spelling en het schrijven van werkstukken, ik vond het heerlijk. Ook het tekenen in stripboekjes was niets anders dan fantasieën vastleggen en het gevoel overbrengen op de lezer. In februari 2008 ben ik dan officieel begonnen met een jeugdverhaal. Een verhaal die gebaseerd is op samenvoegsels van allerlei verhalen in mijn hoofd en getekende verhalen, moest nu maar eens als boek uitkomen. Na 40.000 woorden geschreven te hebben –dit was de helft van het boek- besloot ik om eens te zoeken naar professionele feedback. Forums. Daar kon ik stukjes laten ‘proeflezen’. Dit deed ik en merkte hierop dat ik nog een lange weg te gaan had qua schrijfstijl, formuleringen, en zinsconstructies. Positief reagerende besloot ik mij grondig te gaan verdiepen in het Nederlands. Lezen van boeken, forums bijhouden, delen van ervaringen en leren van de ander.