Het verleden, het heden en de toekomst. Het heden is hiervan het kleinst. Het heden is nu immers alweer het verleden. Hoe groot de toekomst is, is slechts toekomst.
Lege ruimte is slechts gevulde leegte.
Het gevangenisleven, het blijft me boeien…
Ergerlijk: Net gevallen ‘Heb je je pijn gedaan?’ / ‘Hé, alles goed?’ Hoezo álles goed?
Ergerlijk: …Dat niet alleen: … - ofwel: Wat jij zei zal ook wel zo zijn, maar veel belangrijker nog: …
“Alweer nieuwe zetpillen? Eet je ze ofzo?” “Nee, ik steek ze in m’n kont, nou goed? Natuurlijk eet ik ze.”
Niet door één deur kunnen, dat wringt. Zullen we eerst eens proberen één voor één naar binnen te gaan?
Sorry wordt veel gezegd, tot het nódig is.
‘Wat ik nu vertel mag je weer vergeten.’ Oké, dat vergeet ik dus nooit meer.
Het begin van het einde is het einde van het begin. Het begin zonder einde is een eindeloos begin.